Historia

   Początki zamojskiego ZOO sięgają 1918 roku. Wówczas Stefan Miler, profesor Gimnazjum Męskiego im. Jana Zamoyskiego, postanowił założyć pierwszy w Polsce „szkolny ogródek przyrodniczy”. Otwarcie tej zupełnie innowacyjnej instytucji miało na celu ułatwienie nauczania przedmiotów przyrodniczych w szkole. Zgodnie z przekonaniem profesora efektywne nauczanie biologii, czy przyrody możliwe jest jedynie poprzez ciągły kontakt z nią. Urządzenie pierwszej pracowni biologicznej to praca założyciela i jego uczniów. Miler, doskonały dydaktyk, uważał iż tylko wspólna praca z uczniami uczy ich piękna przyrody, ale też wyrabia zamiłowanie i szacunek do pracy. Praca w ogrodzie była formą wyróżnienia. Tylko najlepsi uczniowie mogli zajmować się zwierzętami.

   W 1920 roku w szkolnym ogrodzie wyhodowano 50 gatunków roślin i powstało duże terrarium. W następnych latach zamieszkały tu niedźwiedzie brunatne, wilki, rysie, ptaki drapieżne i wiele gatunków rodzimych płazów i gadów.

   Działalność profesora Milera budziła coraz większe zainteresowanie mieszkańców Zamojszczyzny. Przychodzili do ogrodu aby odpocząć i poznać „nowości” flory i fauny. Niedzielne, rodzinne spacery były jednocześnie wspaniałą lekcją biologii dla całych pokoleń.

   W roku 1953 został przekształcony w Miejski Ogród Zoologiczny, a jego dyrektorem został Stefan Miler. Od tego momentu otrzymał etatową obsługę, własny budżet i plany na większe terytorium. Zamiarów tych nie udało mu się zrealizować ze względu na tragiczny wypadek, ciężką chorobę i śmierć. Marzenia Stefana Milera o większym obszarze ZOO urzeczywistniły się dopiero w roku 1980, kiedy to został przeniesiony na obecny teren.

   Założenia i idee Stefana Milera dały fundamenty ogrodu, ale też wskazówki do pracy dla swoich następców. W kolejnych latach stanowisko dyrektora ZOO pełnili: Grabowski Tomasz (1957-1963), Jarkowski Andrzej (1963-1968), Tomaszewski Jerzy (1968-1972), Leszczyńska Czesława(1972-1999), Stoczkowska Jadwiga (1999-2006). Obecnie, od maja 2006 dyrektorem ZOO jest Grzegorz Garbuz.